پرتقال – فروشگاه اینترنتی سرو ایران – پرتقال سرو ایران – تحویل فقط در شیراز

برخی از اندیشمندان متقدّم اسلامیِ سدههای سوم و چهـارم هجـری، وجود ترادف را منکر بودند (رک: قاسمپور و همکاران، 1389: 168). فرکلاف (1379: 177) نیز معتقد بوده است که در تحلیل گفتمان باید به دنبال هممعنایی تقریبی بین واژهها بود. چند ویژگی باعث شده است آثار میرزا مهدیخان آثاری ویژه برشمرده شود: نخست آنکه او در همان عصر میزیست و در بطن رخدادها بود؛ دیگر آنکه چون او هم مُنشی رسمی و هم مورّخ رسمی درگاه نادر بود، از درونیترین وقایع عصر آگاه بود؛ سوم آنکه نثر متکلّف و فنّی میرزا مهدی ـ که باعث شده است درّۀ نادرهاش یکی از مغلقترین متنهای پارسی به شمار رود ـ جذابیّتها و ویژگیهای خاص سبکی خود را داراست.

در این نمونه، هم شاهد هنرنمایی نویسنده هستیم و هم بهرهمندی آگاهانۀ وی از متن غایب. این امر نشاندهندۀ منفعلنبودن نویسنده در بیان وقایع و جانبدارانه سخنگفتن وی است؛ زیرا اگر نویسنده میخواست همچون گزارشگری بیطرف، تنها به بیان آنچه رخ داده بپردازد، بهطور طبیعی میبایست بیشتر از فرایندهای توصیف یا رخداد بهره گیرد که دارای یک مشارک است؛ حال آنکه استرآبادی با توجهکردن به دو مشارکِ فاعل و مفعول، جایگاه خود را از راوی صرفِ حوادث به داوری ارتقا داده است که دربارۀ مشارکان قضاوت میکند. استرآبادی فاعل را که اهل زمانهاند، در سخن نمیآورد تا این ویژگی را ویژگی فراگیر عصر بشمرد و ازسویی بهجای تأکید بر فاعل، بر عملکرد تمرکز میکند.

اگر مفهوم جمله با فاعل، مسند و فعل تکمیل شود، با توصیف مواجهیم. اگر جمله افزونبر فاعل و فعل، به مفعول (صریح یا غیرصریح) هم نیازمند باشد، کنش پدید میآید. گفت: آیا شخص بىگناهى را بدون اینکه کسى را به قتل رسانده باشد، کشتى. «اهالی خیوه بنابر اینکه اطراف قلعه را آب انداخته، دست تصرّف جنود را از دامن آن کوتاه میدانستند، به قلعهداری پرداختند. در این پژوهش کوشش شده است، بر مبنای این نکته، در همان مرحلۀ توصیف تاحدی تفسیر و تببین نیز انجام شود و نیز برای اینکه از روش معهودِ پژوهشگران دیگر فاصله گرفته نشود، مرحلههای تفسیر و تبیین بهعنوان دو بخشِ پس از توصیف استقلال داشته باشد.

در بخش ارزش رابطهای نیز با وجهیّت روبهرو شدیم. انتظار ما این بود که چون درّۀ نادره متنی تاریخی است و هدف از نگارش متن تاریخی، وصف رخدادهاست، فرایندهای فعلی آن بیشتر در قالب توصیف یا رخداد بیان شود؛ اما آمار فوق نشان میدهد آنچه در واقعیت با آن روبهرو میشویم، غیر از آنی است که چشم میداشتیم. برای دریافت بافت موقعیّتی درّۀ نادره، باید وضعیّت اقتصادی و سیاسی و اجتماعی دورۀ نگارش کتاب (دوران افشاریه) و دورۀ منتهی به آن بررسی شود. بخش بالا از مقدمۀ کتاب نقل شده؛ جایی که نویسنده درباب انگیزههای نگارش کتاب سخن گفته است.

در مثال بالا نویسنده از حرف ربط «چون» و مقدّمداشتن آن بر کلام بهره برده است تا برکناری طهماسب و جانشینی عباسمیرزا را در همان آغاز جمله، بیان و آن رخداد را امری موجّه نشان دهد. در مثال یادشده نویسنده بهجای آنکه از بازگشت نادر سخن گوید، با استفاده از ترفند اسم غیرجاندار، پرچم نادر را فاعل عمل بازگشت نشان داده است. این خواب اغلب فرصتهای دوست داشتنی را نشان می دهد که می توانید از آنها نهایت استفاده را بکنید.

آب انگور باعث تولید اکسید نیتریک می شود که مطمئن می شود که رگ های خونی شما انعطاف پذیر باشند و این به نوبه خود کمک می کند تا فشار خونتان را تحت کنترل نگه دارید تا اطمینان حاصل شود که قلب شما سالم و مشکلات قلبی باقی نخواهد ماند. محتوای فولات در پرتقال می تواند به تشکیل سلول های خونی ، رشد بافت های جدید و ایجاد جفت سالم کمک کند. بررسی و تحلیل متون کهن فارسی برپایۀ نظریّههای جدید ادبی، از یکسو میزان انطباق این نظریهها را با متون سنتی ما آشکار میکند و ازسوی دیگر دریچههای جدیدی از محتوای مورد نظر نویسندگان آن متنها را به روی ما میگشاید؛ آنچنانکه در این پژوهش با کاربست رویکرد تحلیل گفتمان انتقادیِ فرکلاف، توانستیم به لایههای زیرین متن و روابط قدرت آن روزگار دست یابیم.

تحلیل گفتمان انتقادی یکی از شیوههای جدید تحلیل متن است. در وجهیّت رابطهای، مسئلۀ اقتدار یکی از مشارکان مطرح است. پس کاربرد «شما» بهجای «تو» بیانگر اقتدار مخاطب و رسمیبودن کلام است؛ ازسوی دیگر گاه برای بیان همدلی و صمیمیّت و کاستن از بار رسمیّت سخن، در تخاطب رسمی، مخاطب مفرد را «تو» خطاب میکنند. ضمیر «شما» هرچند ویژۀ اشاره به مخاطب جمع است، برای رعایت احترام و رسمیکردن سخن، برای اشاره به مخاطب مفرد هم به کار میرود.

با آن که دیگر مدوسا مرده بود اما سرش هنوز هم می­توانست هر کس را که بدو بنگرد، سنگ کند. یکی از بخشهای مطالعاتی در تحلیل انتقادی هر متنی از نظر فرکلاف، انتخاب میان انواع فرایندهای دستوری و مشارکان مختلف است. 3. روابط میان آنها چیست؟ در یک گفتوگو یا گفتمان نوع روابط میان افراد و مناسبات اجتماعی را مشخص میکند» (فتوحی، 1391: 285). دو نوع وجهیّت وجود دارد: رابطهای و بیانی.

در تحلیل گفتمان از میان انواع کلمات ربط (زمانی، مکانی، منطقی) تأکید بر کلمات ربط منطقی است؛ زیرا این واژهها احتمال بیشتری برای نمایش فرضهای ایدئولوژیک دارند. در دﻫﮥ 1120ق/1700م، جمعیت به نهمیلیون نفر رسید و در دﻫﮥ آخر حکومت صفویه روند کاهش آن شتاب بیشتری گرفت. در بعضی مناطق دیگر مانند کرمان که حکام امکان بهکارگیری نیروی کار برای حفر قنات را داشتند، زمینهای بیشتری به زیر کشت رفتند. نویسنده آنجا که افغانان را به فرعون مانند میکند، آگاهانه رایت نادری را اژدهاپیکر میخواند تا تقابل دو نیروی اهورایی و اهریمنی را به خواننده القا کند. همانگونه که از توضیحات بالا برمیآید، از آنجا که در جملههای امری مخاطب، بازیگری فرمانبردار است و نویسنده در جایگاه درخواستکننده قرار دارد، اقتدار و ایدئولوژی مدّنظر نویسنده با این نوع جملات قابل انتقال و القا به مخاطب است؛ کاری که استرآبادی در این نمونهها انجام داده و مخاطب را به طاعت فراخوانده است.

افزایش جمعیت در اصفهان باعث شد که در دﻫﮥ هشتاد شاهد فشاری مالتوسی در آنجا باشیم. آنلی بیتون مىگوید : خوردن انگور سبز در خواب علامت آن است كه برای كسب لذت مرتكب خطایی خواهید شد و سرنوشت خود را به دست احساسات خواهید سپرد. کشمکشها و درگیریهایی که برای به دست آوردن قدرت و تحدید قدرت طرف مقابل بین افراد درگیر ماجرا رخ میدهد. نویسنده برای نشاندادن آشفتگی و اضطراب حاکم بخارا از شنیدن حملۀ شاهزاده رضاقلیمیرزا، با آوردن پیاپی واژههایی که بر این امر دلالت دارد، از عبارتبندی افراطی بهره برده است. نویسنده 148 فعل را در وجه التزامی، 11 فعل را در وجه پرسشی و 4 فعل را در وجه امری به کار برده است.

بهطور طبیعی انتظار میرود در متن تاریخی، بسامد وجه اخباری نسبتبه دیگر وجوه بیشتر باشد. از مجموع 1960 فعل موجود در این بخش، 1797 فعل، یعنی 91.6 درصد فعلها، در وجه اخباری بهکار رفته است. سخن از جنگ با والی بلخ است و نویسنده دو ابزار جنگی مشمول آن، یعنی سیف و سنان را نام میبرد. خانه انصاری را فردی به نام بابک جعفری ساخته اما چون بعدها این خانه به دختر و دامادش سیفالله انصاری به ارث رسیده به اسم خانه انصاری معروف است. در این میان موارد دیگرى نیز هست که گرچه در آنها عمل یا هدف حرامى وجود ندارد, اما باز اطلاق اصطلاح حیله شرعى بر آنها تسامحى و به صورت مجاز خواهد بود; آنجایى که شخص از وسیله اى مباح براى رسیدن به امرى مباح و دنیوى استفاده کند.

دیدگاهتان را بنویسید